Nog nooit gebeurd, de vlag van het Joodse volk op de Dam in Amsterdam in brand gestoken.
Eén vrouw, die tegen de pui van een diamantenhandel staat gedrukt op de hoek van de Dam en het Rokin, begint hysterisch te schreeuwen. "Hou daar me op! Zijn jullie besodemieterd, klootzakken."
Een groep van 20 demonstranten duikt op de vrouw. Er wordt geduwd en getrokken. "Wat nou?", roept er een "Bent u een vuile vriend van Sharon?" Er wordt gescandeerd: "Sharon terrorist, weg met de Joden". Een stuk van de verbrande vlag wordt voor het gezicht van de vrouw gehouden.
Twee mannen van de ordedienst, met fluorescerend gele vestjes, gaan voor de vrouw staan en manen het publiek door te lopen. De vrouw schiet geëmotioneerd een steegje in.

Zaterdagmiddag, volgens de politie ten minste 10.000 demonstranten op de Dam. Het moet jaren geleden zijn, dat zoveel mensen samen zijn gekomen.
Deze betoging, georganiseerd door het Palestina Comité, is geen demonstratie tegen de oorlog, maar tegen Israël. De spandoeken getuigen van frustratie, woede, pure haat: Sharon met een Hitlersnor, wapperende vlaggen met daarop het jongetje dat voor het oog van de wereldpers in de armen van zijn vader stierf door een salvo Israëlische kogels. En spandoeken met de leus: Steun de Intifada, Midden Oosten zonder Israël, waarbij de S van Israël is veranderd in een hakenkruis.

De toespraken op de Dam zijn nauwelijks verstaanbaar door de vele spreekkoren. Alleen het 'Allah Al Akbar', uit velen duizenden kelen is hoorbaar.
Even voor drieën zet de massa zich in beweging voor een optocht door de stad. De bedoeling was naar het Museumplein te lopen, maar de politie heeft de route beperkt zodat de demonstranten niet in de buurt kunnen komen van de Israëlische Ambassade.
Het contrast tussen de demonstranten en de toeschouwers langs de route, hangend uit de ramen van historische panden, is groot.
'Oorspronkelijke' Nederlanders kijken toe hoe voornamelijk Nederlandse moslims voorbij trekken. De een geniet van het vertier, de ander is getergd strijdlustig en woedend.
Een groep schreeuwende vrouwen met lange jurken en hoofddoekjes draagt op een baar een pop mee, gewikkeld in een palestina-sjaal. Op de beentjes zijn met rode pen bloeddruppels getekend.
'Sharon is een moordenaar', roepen zij in het Arabisch. Langs de kant van de weg staat een man in pak, onder zijn arm een boek met de titel 'You can negotiate anything' nog in het plastic.
De tocht verloopt zonder nieuwe incidenten. Pas als de menigte terug is op de Dam - waar de demonstratie wordt afgesloten - gaat het mis. Een deel van het publiek krijgt de politiebusjes van de mobiele eenheid in de gaten. Jongeren beklimmen het monument op de Dam en gooien stokken en stenen naar een zestal politiemensen te paard.
De ordedienst van het Palestina comité vormt een lint tussen de politie en de demonstranten, maar het loopt toch uit de hand.

19 mensen worden gearresteerd. Op weg naar huis wordt geklaagd over de politie en over de 'kutmarokkanen'. "Als één van de twee niet was komen opdagen, was er niets gebeurd."
Op het metrostation CS knielen om kwart over vijf vier mannen neer om naar Mekka te bidden.

Bron:
Bob van Klooster
Dit artikel is op maandag 15 April verschenen in het Algemeen Dagblad.